Andrzej Cwojdziński: Nokturn op. 24

Andrzej Cwojdziński

Nokturn na wiolonczelę i fortepian op. 24

Nokturn na wiolonczelę i fortepian op. 24 należy do niezwykle cennych kompozycji w dorobku Andrzeja Cwojdzińskiego. Utwór powstał w 1988 roku, a jego konstrukcja wykazuje cechy trzyczęściowej formy repryzowej ABA1. Pełna zadumy i melancholii melodia części A i A1 rozwija się w głosie wiolonczeli na tle ostinatowego ruchu ósemkowego w partii fortepianu. Jej wyróżnikiem są wychylenia sekundowe i chromatyka. Rozbudowana faktura oraz ożywienie, które dokonuje się na gruncie rytmicznym i dynamicznym sprawiają, że środkowa część B wyraźnie kontrastuje ze skrajnymi segmentami utworu. Prawykonanie Nokturnu miało miejsce w Weronie (Włochy). Dokonał go Kompozytor wraz ze swoim synem Piotrem Cwojdzińskim (wiolonczelistą), o czym świadczy informacja zawarta w indeksie kompozycji, który sporządził Andrzej Cwojdziński (brak jednak danych określających datę koncertu).

Publikacja w redakcji Anny Parkity oraz Przemysława Wierzby.

 

979-0-801586-33-9

cena: 42 PLN

Andrzej Cwojdziński: Sonata op. 1

Andrzej Cwojdziński

Sonata op. 1 na wiolonczelę i fortepian

Pracę nad Sonatą na wiolonczelę i fortepian  op. 1 Andrzej Cwojdziński ukończył w grudniu 1952 roku, natomiast prawykonania utworu dokonał w roku 1953 przyjaciel kompozytora z czasów studenckich, wiolonczelista i pedagog Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie (późniejszej Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego) – Witold Herman. Utwór nagrodzony został w roku 1953 na Międzynarodowym Konkursie kompozytorskim w Vercelli.

Publikacja w redakcji Anny Parkity oraz Przemysława Wierzby.

979-0-801586-11-7

cena: 42 PLN

Andrzej Cwojdziński: Suita op.20

Andrzej Cwojdziński

Suita op. 20 na wiolonczelę i klawesyn lub fortepian

Suita na wiolonczelę i klawesyn lub fortepian op. 20 została napisana w roku 1985. Rok później w Bolonii (Włochy) miało miejsce jej prawykonanie, którego dokonali Piotr i Lidia Cwojdzińscy. Utwór pod wieloma względami nawiązuje do suity barokowej. Świadczy o tym między innymi tytuł całości, a także nazwy kolejnych części. Preludium, Allemande, Courante, Sarabande (w tym przypadku zastąpiona Menuetem) oraz Gigue stanowiły zazwyczaj podstawę cyklu kompozycji instrumentalnych tworzących suitę. Powszechną praktyką było również rozszerzanie zbioru o dodatkowe tańce lub formy nietaneczne. Z tej możliwości skorzystał Andrzej Cwojdziński uzupełniając cykl o Arię, Passacaglię i Fugę.

Publikacja w redakcji Anny Parkity oraz Przemysława Wierzby.

979-0-801586-34-6

cena: 42 PLN